Autor Wątek: drammatica - The Very Best of Yoko Shimomura  (Przeczytany 1979 razy)

Offline The_Reaver

  • Heartless Engineer
  • Redaktor
  • *********
  • Wiadomości: 2086
  • Dark Keyblade Master
    • Zobacz profil
drammatica - The Very Best of Yoko Shimomura
« dnia: Kwietnia 03, 2008, 10:43:18 am »
Przyznam się, że ściągając płytę robiłem to głównie z powodu Kingdom Hearts. Więc oceniając to co lubię Yoko najbardziej:
- Destati - stare dobre Destati z jedynki, tylko trochę lepsze
- Twinkle Twinkle Holidays - kolejny dobry utwór. Zaczyna się dynamicznym Happy Holiday's (KH II Final Mix), by pod koniec zwolnić spokojnym Neverland Sky (KH I).
- The 13th Anthology - jak tylko przesłyszałem cały utwór, to od razu uznałem go za najlepszy z całej płycie. Wskakują tu prawie wszystkie utwory związane z Organization XIII. Na poczatek Another Side, The 13th Struggle, The 13th Reflection, Showdown at Hollow Bastion i ostatecznie Lord of the Castle. Co mogę powiedzieć, uszu nie mogę oderwać.
- The Other Promise - Najpierw spokojny Roxas, po czym powoli nabiera tępa z Other Promise i na koniec Roxas jako hamulec.

Ogólnie całą płyta jest doskonała. Wszystkie kawałki zostały wygrane symfoniczne i, w przeciwieństwie do Black Mages, którzy u mnie za to mają minus, pozostawia motywy bez jakiś większych modyfikacji, czy wrzucania na siłę jakiś przesadzonych solówek gitarowych, jedynie łącząc kilka utworów w jeden dłuższy.

Co do Somnus, utworu który ma przy sobie znaczek FFXIII - ostudzę większość, jest to piosenka grana przy obydwu trailerach.
I'm in Space!

Offline Fergard

  • Berserker
  • ***
  • Wiadomości: 224
  • Doh!
    • Zobacz profil
Odp: drammatica - The Very Best of Yoko Shimomura
« Odpowiedź #1 dnia: Maja 13, 2009, 08:03:34 am »
Odsłuchałem tylko "The Other Promise" z albumu Drammatica. Jednak kiedy tylko go słucham, utwierdza mnie w przekonaniu, że ten album to mistrzostwo. "TOP" jest nieco wzruszający, nieco tragiczny... I za to mi się podoba.
Nigdy nie zaliczałem się do specjalnie uduchowionych osób.

Offline Mazurit

  • Daredevil
  • **
  • Wiadomości: 166
  • Kupo!
    • Zobacz profil
Odp: drammatica - The Very Best of Yoko Shimomura
« Odpowiedź #2 dnia: Stycznia 24, 2012, 08:30:37 pm »
Przeglądając wątki muzyczne zdziwił mnie fakt, że post dotyczący albumu "drammatica - The Very Best of Yoko Shimomura" ma tak mało komentarzy. Zdziwienie było tym większe, gdy okazało się, że jest to dość sędziwy wątek, traktujący o jednej z lepiej dobranych kompilacji muzycznych.

Ogólnie całą płyta jest doskonała. Wszystkie kawałki zostały wygrane symfoniczne i, w przeciwieństwie do Black Mages, którzy u mnie za to mają minus, pozostawia motywy bez jakiś większych modyfikacji, czy wrzucania na siłę jakiś przesadzonych solówek gitarowych, jedynie łącząc kilka utworów w jeden dłuższy.
W rzeczy samej symfoniczne kawałki bez zbędnego udziwniania, kwintesencja czystych dźwięków kojących umysł słuchacza, do tego dochodzi również różnorodność albumu, która zaspokoi najwybredniejsze gusta. BTW, faktycznie Black Mages czasami przesadzają z tymi gitarowymi solówkami, które gubią pierwotny czar utworu.

Odsłuchałem tylko "The Other Promise" z albumu Drammatica. Jednak kiedy tylko go słucham, utwierdza mnie w przekonaniu, że ten album to mistrzostwo. "TOP" jest nieco wzruszający, nieco tragiczny... I za to mi się podoba.
Tak cały album prezentuje wysoki poziom, jednak aby osiągnął on mistrzostwa, czegoś w nim brakuje. Co do samego utworu "The Other Promise", faktycznie wywołuje odczucie żalu czy nawet rozpaczy, z pewnością najlepiej dobrany motyw z Kingdom Hearts.

Czego więc brakuje w tym, poniekąd, klasycznym zestawieniu, aby można je było nazwać mistrzostwem spod ręki Yoko Shimomury? Odpowiedź kryje się w jazzowo-elektroniczno-operowym (uff...) dorobku artystycznym twórczyni, zawartym na soundtracku do Parasite Eve. Gdyby zawarto na nim utwory takie jak: "Waiting for Something Awakens", "Memorize of Aya and Eve", oraz "Phrase of Aya" (przyznam, subiektywnie, moje ulubione), to faktycznie pokazałby cały przekrój twórczości Yoko Shimomury, a tak jest on niepełny, co więcej pomijający jedne z ciekawszych oblicz artystki.

Co dobrego zawiera więc "drammatica"? Odpowiedzią będą moje ulubione utwory zawarte na tym albumie... tak więc, aby nie przedłużać:

-"Hometown Domina" wywołujący beztroski nastrój oraz kreujący idylliczny i baśniowy świat. Ponadto, podobnie jak "Twinkle Twinkle Holidays" nasuwa on jednoznacznie skojarzenia ze swawolną zabawą z okresu dzieciństwa. Hmm... Szkoda również, że nie wrzucono żadnego utworu z Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars, utrzymanego w podobnym klimacie.

-"Tango Appassionata ~The Way This Heart Is~". Rytmiczny i łatwo wpadający w ucho utwór ze świetnie przygrywającym w tle tamburynem. Jak dla mnie, kompozycja ta dorównuje tangu "Por una cabeza" w wykonaniu Itzhaka Perlmana i jest świetną alternatywą dla Vamo' Alla Flamenco. Elementy klasyczne tego utworu dopełnia operowe "Destati" oraz skrzypcowo-fortepianowe "Ruined Sparkling City".

-"Take the Offensive". Moja ulubiona kompozycja, z batalistyczną muzyką pełną mocnych taktów i szybkiego tempa. Tak, ten utwór porywa do boju i pobudza ducha walki prowadząc do nieprzesądzonego zwycięstwa, jakie da się zauważyć w drugiej części dzieła. Podobnie, podniosły klimat utrzymuje kolejny utwór z Front Mission'a - "Manifold Irons", oraz "Earth Painting", w którym następuje zwolnienie i "wyciszenie" tempa, by ponownie je zwiększyć na zakończenie (w tym przypadku świetnie wyszedł ten "zabieg muzyczny").

Summa summarum. Album "drammatica - The Very Best of Yoko Shimomura" zawiera wiele dobrych kompozycji, którym można nadać miana arcydzieła, nie tylko na płaszczyźnie gier video, ale także zestawiając je z muzyką filmową i kameralną. Jako całość jednak, albumu nie można nazwać mistrzostwem, gdyż nie uwzględnia on całokształtu twórczości Yoko Shimomury. Razi zwłaszcza nie uwzględnienie utworów skomponowanych na rzecz Parasite Eve, które stanowiły zauważalne novum w estetyce artystki, wprowadzające ambientowo-jazzowo-elektroniczne elementy, których próżnie szukać, na większą skalę w twórczości Nobuo Uematsu. Kompilacja, mówiąc krótko, jest oszlifowanym diamentem osadzonym na złotym pierścieniu bez kompletnych zdobień.
« Ostatnia zmiana: Stycznia 26, 2012, 01:15:51 am wysłana przez Mazurit »
Oki Doki Man